In memoriam erelid Karin Hubbeling
Op vrijdag 30 januari is Karin Hubbeling op 65-jarige leeftijd overleden na een lange ziekteperiode. Karin was een geweldige persoonlijkheid vol humor. Bij haar was het glas altijd minstens half vol!
Karin raakte al op jonge leeftijd besmet met het IJslandervirus. Ze groeide in de jaren ’70 van de vorige eeuw op bij manege Gladur in Alkmaar, een plek waar veel bekende mensen binnen de vereniging al jong kennis hebben gemaakt met de IJslander. Begin jaren ’80 was ze één van de organisatoren van wedstrijden “de Egmonden”, wedstrijden in het Amsterdamse bos en niet veel later organiseerde ze als sportcommissaris ook de NK in Uddel (nu Ermelo). Op vele wedstrijden nadien was ze één van de vaste speakers.
In 1985 was ze op 25-jarige leeftijd al voor het eerst chef d’équipe van de Nederlandse equipe op de toen nog Europese kampioenschappen in Zweden. Uiteindelijk heeft ze de rol van chef d’équipe, of zoals we dat nu noemen, de Chef de Mission minstens negen keer vervuld. Karin was een regelneef ook in de letterlijke zin van het woord want ze kon het wedstrijdreglement haast spellen. Een geweldige organisator en motivator. Ze was heel oplossingsgericht. Je kon altijd een beroep op haar doen.
In 1992 organiseerde ze de eerste MEC (later MEM) in Spaarnwoude die diende als testtoernooi voor de ook door haar georganiseerde Wereldkampioenschappen voor IJslandse Paarden in Spaarnwoude 1993. Een wedstrijd die bij veel leden in de herinnering is blijven staan vanwege de gezellige sfeer, saamhorigheid en natuurlijk de absurd natte finale op zondag, waardoor de finalisten letterlijk doornat rondploeterden over de ovaalbaan, die natuurlijk niet bestand was tegen al dat regenwater. Na dat geweldige evenement werd Karin benoemd tot erelid van het NSIJP.
Met Karin in de buurt was de gezelligheid dichtbij. Altijd het hoogste woord met prachtige woordspelingen en vervolgens ook de aanstekelijke lach. Als Karin ons allemaal iets geleerd heeft, is het om vooral te genieten van de kleine dingen in het leven. Eén van haar laatste opmerkingen was: “Mijn leven was te kort maar ik heb er altijd een feestje van gemaakt. Blijven jullie dat ook doen”.
We zullen haar vreselijk missen maar de herinnering blijft!
Marc Dusseau
Sportcommissaris NSIJP