Geachte leden, Ik draag het IJslandse paard al heel erg lang een warm hart toe en van mijn eerste paard in 1983 is de hobby nu uit de hand gelopen tot en stoeterijtje van ca. 20 paarden (fok en opfok, 2 a 3 veulens per jaar). Ik heb in het verleden bestuursfuncties NSIJP bekleed (voorzitter, stamboeksecretaris) en besef goed waar een bestuur voor staat en mee wordt geconfronteerd. Ik heb een substantiele bijdrage geleverd aan de erkenning van het stamboek bij invoering van EU-regelgeving op dat gebied en de harmonisatie die daarvoor nodig was, in FEIF-verband. Hoewel het stamboek nog nooit een paard heeft gefokt is het voorwaardescheppend voor het fokken van gezonde, robuuste en aantrekkelijke gangenpaarden die in het palet van de vele paardenrassen opvallen. Voor de ontwikkeling van de fok en het gebruik van het IJslandse paard in Nederland, met als extra's natuurlijk de gangen maar ook de mogelijkheid om aan hun welzijnsbehoeften tegemoet te komen door ze in kuddeverband te houden, kunnen we niet stil zitten. Wij moeten ons enthousiasme delen met liefhebbers van andere paarden en ontwikkelen door beheerst te groeien. Nieuwe IJslanderliefhebbers kunnen we binden door gastvrijheid, activiteiten op alle niveaus en het bevorderen van kwaliteitsbeoordeling door o.a. keuringen. Kwaliteit in de populatie kunnen we bevorderen door het uitdragen en uitleggen van de gestelde fokdoelen, en de ambitie moet zijn dat elke in Nederland gefokt IJslander zijn ruiter blij maakt met tölt en een goed humeur, goed voor eindeloos rijplezier en vriendschap tussen mens en dier.

Martje Fentener van Vlissingen