De pen van Sophie de Munck
Hoi iedereen!
De meesten van jullie kennen mij waarschijnlijk niet (maar ik vind het leuk dat ik “de Pen” heb gekregen) dus ik zal me even voorstellen: Ik ben Sophie de Munck, 14 jaar. Ik woon met m’n ouders en drie zusjes in Raamsdonk ( een klein dorp in Brabant) Op dit moment zit ik in de 3e van het VWO, en ik had het daar de laatste tijd nogal druk mee, vandaar dat het zo lang duurde… Naast paardrijden zit ik ook nog op hockey, want dat vind ik ook heel gezellig.
Omdat mijn moeder altijd al paard reed was ik altijd bij paarden in de buurt, en vanaf m’n zesde ben ik ook gaan rijden. Na een mini-shetlander, een kleine, hele snelle welshen een chagrijnige dressuurpony ging ik op IJslanders rijden. Met die dressuur pony kon ik weinig naar buiten omdat ze overal van schrok, en daarom reden we bijna alleen in de bak, terwijl ik buiten rijden ook leuk vond. Toen zijn we gaan kijken naar een betrouwbaar, niet te schrikachtig paard,en… daar was onze eerste IJslander: (winter 2008)Refur, een ongelooflijke lieverd (en nog knap ook). De tölt(nog nooit meegemaakt!) vonden we (natuurlijk) kei leuk.Refur werd het paard van m’n moeder, en toen kwam er zomer 2008 nog een bij:Sunna, een lieve 12-jarige merrie. Daar waar Refur liever lui dan moe was, stampte Sunna na anderhalf uur rijden nog steeds trots de straat door. We hebben erg veel van elkaar geleerd , en veel lol gehad. In de zomer 2010 reden we onze eerste wedstrijd, de jeugdwedstrijd in Meijel.Sunna vond het nog spannender dan ik en was hartstikke lateraal, maar desondanks vond ik het heel leuk. Ik had ook weleens bij dressuurwedstrijden gekeken, maar dit was zó anders! Veel gezelliger, leukere proeven ( bij welke dressuur wedstrijd vind je behendigheid of cross?) en dan ook nog die hele camping erbij… Die zomer heb ik nog een paar andere wedstrijden gereden. We deden steeds meer ervaring op en leerden steeds beter met de spanning om te gaan. Helaas overleed Sunna op 10 november vorig jaar plotseling, aan acute koliek. (misschien zet ik het nog wel een keer bij “ode aan”?) Daarna heb ik een tijd getwijfeld of ik wel door wilde gaan met rijden, ik had er allemaal geen zin meer in. Veel mensen adviseerden om wel door te gaan, en toen zijn we toch maar gaan zoeken. In februari kwam Kolka bij ons, een leuke , 6-jarige merrie, die net als Sunna erg enthousiast is onder het rijden. Ze is een grappig paard, en ook met haar ben ik wedstrijden gaan rijden. De eerste keer was in Meijel, en dat deed ze meteen hartstikke goed!
Dit jaar ga ik met m’n zusje Marie mee naar de YouthCamp, waar ik heel veel zin in heb. Veder hoop ik dit jaar nog veel leuke/gezellige wedstrijden te rijden !
Ik wil de pen doorgeven aan Michel Venner